จี้/เครื่องประดับอันทรงเกียรติ ซองคาปะ (ปัญญา/การศึกษา/อาชีพ)

ซองคาปา (ค.ศ. 1357–1419) มีชื่อจริงว่า โลซัง ดรัคปา เกิดที่แคว้นซองคา มณฑลชิงไห่ ท่านได้รับการเคารพนับถือในฐานะอวตารของพระมัญชุศรี ท่านเป็นผู้ก่อตั้งนิกายเกลุกปะ (นิกายเหลือง) ของพุทธศาสนาแบบทิเบต และได้รับการยกย่องว่าเป็น "พระพุทธเจ้าองค์ที่สอง" เมื่อเผชิญกับปัญหาวินัยทางพุทธศาสนาที่หละหลวมและคำสอนที่ไม่เท่าเทียมกันในทิเบตในขณะนั้น ซองคาปาจึงสนับสนุนการปฏิรูปศาสนาอย่างแข็งขัน โดยยึดถือหลักธรรมอย่างเคร่งครัดเป็นรากฐาน ท่านได้ศึกษาแนวคิดมธยมกะและโยคาจารเกี่ยวกับคำสอนนอกกรอบของนากาชุนะและอสังกะอย่างลึกซึ้ง และบูรณาการแก่นแท้ของตันตระขั้นสูงสุด ท่านก่อตั้งวัดกันเด็นในลาซา ซึ่งเป็นจุดกำเนิดของนิกายเกลุกปะ ตลอดชีวิตของท่าน ท่านได้ประพันธ์ผลงานมากมาย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง Lamrim (ตำราอันยิ่งใหญ่ว่าด้วยขั้นตอนแห่งหนทางสู่การตรัสรู้) และ Lamrim (ตำราอันยิ่งใหญ่ว่าด้วยขั้นตอนแห่งหนทางสู่ตันตระ) ท่านได้สร้างระบบการปฏิบัติธรรมที่ครอบคลุม ซึ่งโดดเด่นด้วยการผสมผสานคำสอนทั้งแบบนอกและแบบลับอย่างกลมกลืน ลำดับขั้นตอนอันเคร่งครัด และวินัยอันบริสุทธิ์ ฟื้นฟูคำสอนที่แท้จริงของพระพุทธเจ้าและมีอิทธิพลต่อคำสอนเหล่านั้นไปทั่วทิเบตและมองโกเลีย ศิษย์สำคัญสองท่านของท่านได้เป็นผู้ก่อตั้งสายดาไลลามะและปัญเชนลามะ

พระองค์คือ “ผู้รักษาศีลบริสุทธิ์” “ศูนย์รวมแห่งปัญญาอันสมบูรณ์” และ “ต้นแบบแห่งการบำเพ็ญทั้งบุญและปัญญา” พระองค์ทรงเปี่ยมด้วยคุณธรรมอันประเสริฐ ได้แก่ “การขจัดกิเลสและความไม่รู้ การเพิ่มพูนปัญญาด้วยการศึกษา ใคร่ครวญ และการปฏิบัติ การปฏิบัติตามศีลบริสุทธิ์อย่างเคร่งครัด การสะสมบุญอันอุดม การปกป้องวิถีปฏิบัติอันชอบธรรม และการบรรลุถึงความสมบูรณ์แบบทั้งทางโลกและทางธรรม” การถวายหรือสวมรูปพระลามะซองคาปาไม่เพียงแต่เป็นการสวดภาวนาขอปัญญา ความสำเร็จในหน้าที่การงาน และบุญอันเพิ่มพูนเท่านั้น แต่ยังทรงรับพรจากคำสอนของพระองค์อย่างลึกซึ้ง ชี้แนะผู้ปฏิบัติให้ตั้งหลักปฏิบัติที่ถูกต้อง ปฏิบัติตามศีลอย่างเคร่งครัด และหมั่นฝึกฝนปฏิบัติ เพื่อก้าวสู่เส้นทางแห่งโพธิ์ อันเป็นที่ซึ่งบุญและปัญญาจะทวีคูณและบรรลุถึงการหลุดพ้นอย่างสูงสุด

รูปลักษณ์และอิริยาบถ: พระอาจารย์ประทับนั่งขัดสมาธิบนบัลลังก์ดอกบัวและพระจันทร์ อิริยาบถของพระองค์ตั้งตรงและสง่างาม แสดงถึงสมาธิ ความฉลาด และความสง่างามของพระอาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่

คุณสมบัติลายเซ็น:

1. สวม “หมวกพระสีเหลืองแหลมรูปลูกพีช” (ปันเซีย) ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของนิกายเกลุก เป็นสัญลักษณ์ของการยึดมั่นในศีลอย่างเคร่งครัดและการฟื้นฟูคำสอนที่บริสุทธิ์

2. พระหัตถ์ของพระองค์ประทับอยู่ใน “ธรรมมุทรา” (มุทราแสดงธรรม) เบื้องหน้าพระอุระ เป็นสัญลักษณ์ของการแผ่ขยายธรรมจักรอันกว้างขวาง และการแสดงธรรมะที่ผสมผสานคำสอนทั้งแบบนอกและแบบลับอย่างกลมกลืน พระหัตถ์แต่ละข้างถือก้านดอกบัวสีน้ำเงินที่บานสะพรั่งไปตามพระกรและยาวถึงพระบรมศุล บนดอกบัวบนพระบรมศุลขวาของพระองค์มี “ดาบแห่งปัญญา” ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการขจัดอวิชชา ความทุกข์ และความเห็นผิดทั้งปวง บนดอกบัวบนพระบรมศุลซ้ายของพระองค์มี “ปรัชญาสูตร” ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความเข้าใจอย่างถ่องแท้ในพระปัญญาอันลึกซึ้งของพระพุทธเจ้าทุกพระองค์

พระพักตร์ของพระองค์เปี่ยมด้วยความเมตตากรุณา สงบเยือกเย็น และเปี่ยมด้วยปัญญา พระเนตรก้มลงเล็กน้อย สะท้อนถึงธรรมชาติภายใน พระองค์ทรงสวม "ผ้าไตรธรรมสามผืน" (สังฆาติ อุตรสัมคม และอันธราชา ของทิเบต) ที่มีรอยพับชัดเจน สะท้อนถึงพระวรกายอันบริสุทธิ์ของพระภิกษุ

ฝีมือและความหมาย: ด้านหลังของพระพุทธรูปมีการออกแบบที่เรียบง่าย รูปทรงโดยรวมสะท้อนถึงความเคร่งขรึมและความประณีตงดงามของศิลปะเกลุกปะ สื่อถึงศีลอันบริสุทธิ์ พระปัญญาอันลึกซึ้ง และความเมตตาอันไร้ขอบเขตของพระอาจารย์ในการเผยแผ่ธรรมะและคุณประโยชน์แก่สรรพสัตว์

ภูมิปัญญาและความเข้าใจ: สร้างแรงบันดาลใจในการพัฒนาด้านวิชาการและอาชีพ และเพิ่มความสามารถในการคิดวิเคราะห์และการตัดสินใจ (ภูมิปัญญา/วิชาการ/อาชีพ)

สติและศีล : รักษาจิตให้บริสุทธิ์ ห่างไกลจากกิเลสและอบายมุข (ศีล/การบำเพ็ญตน)

การเพิ่มพูนพร : สะสมบุญและคุณธรรม มีชีวิตที่ราบรื่นและเจริญรุ่งเรือง (พร/ความราบรื่น)

การปฏิบัติและการสนับสนุน: เสริมสร้างความตั้งใจที่จะเดินตามเส้นทาง หลีกเลี่ยงเส้นทางที่ผิด และมุ่งมั่นเดินตามเส้นทางสู่โพธิ์ (การปฏิบัติ/การปกป้อง)

พรของอาจารย์: รับพรแห่งปัญญาของมัญชุศรีและศึกษาความหมายอันลึกซึ้งของพระพุทธศาสนาอย่างลึกซึ้ง (พร/ฟัง คิด และปฏิบัติ)

พระลามะซองคาปาเป็นนักปฏิรูปและนักคิดผู้บุกเบิกในประวัติศาสตร์พุทธศาสนาแบบทิเบต นิกายเกลุกปะที่ท่านก่อตั้งขึ้นได้กลายเป็นนิกายที่มีอิทธิพลมากที่สุดในทิเบต มีอิทธิพลอย่างลึกซึ้งต่อสังคมและวัฒนธรรมทิเบต ท่านสนับสนุน “สามพาหนะ” (แนวทางปฏิบัติ) และหลักการ “การให้ความสำคัญกับคำสอนทั้งภายนอกและภายในอย่างเท่าเทียมกัน โดยมีศีลเป็นรากฐาน” ซึ่งยังคงเป็นหลักปฏิบัติสำคัญของพุทธศาสนาแบบทิเบตในปัจจุบัน การบูชาพระลามะซองคาปาไม่เพียงแต่เป็นการยกย่องเชิดชูเกียรติในพระประวัติและพระปรีชาญาณของท่านเท่านั้น แต่ยังมีความสำคัญทางวัฒนธรรมอันลึกซึ้งในการปฏิบัติตามสายธรรมอันบริสุทธิ์ การพึ่งพาครูบาอาจารย์ที่มีคุณธรรม และการปฏิบัติธรรมควบคู่กันทั้งบุญและปัญญา เพื่อบรรลุประโยชน์ทั้งตนเองและผู้อื่น ท่านเป็นสัญลักษณ์ทางจิตวิญญาณอันสูงสุดแห่งความต่อเนื่องและความก้าวหน้าในระบบพุทธศาสนาแบบทิเบต